Κύστη κόκκυγος

Η κύστη κόκκυγος (κύστη κόκκυγα) ή τριχοφωλεακό συρίγγιο είναι μία από τις συνηθέστερες παθήσεις του υποδόριου ιστού και του δέρματος της ιεροκοκκυγικής περιοχής. Τα αίτια εμφάνισης της κύστης κόκκυγος δεν είναι απόλυτα γνωστά. Υπάρχουν δύο θεωρίες:

Τα συμπτώματα ποικίλουν, από την εμφάνιση μιας μικρής διόγκωσης στην περιοχή του κόκκυγα (ουρά), μέχρι και τη δημιουργία μεγάλης και επώδυνης φλεγμονώδους μάζας, δηλαδή αποστήματος. Τα συμπτώματα, μάλιστα, που εμφανίζει ο ασθενής εξαρτώνται από την φάση στην οποία βρίσκεται η φλεγμονή της κύστη κόκκυγος.

Ουσιαστικά, τα 4 Βασικά Συμπτώματα της Κύστης Κόκκυγος είναι:

Οξεία φάση κύστης κόκκυγος: συχνά, παρατηρείται στην περιοχή εκροή υγρού (θολερού ή αιματηρού) από ένα δερματικό στόμιο (συρίγγιο), ερυθρότητα της περιοχής, διόγκωση και σκλήρυνση συνοδευόμενα από πόνο. Επιπρόσθετα, ενδέχεται να εκρέει πύον με πολύ άσχημη οσμή, δημιουργία αποστήματος και ίσως πυρετό (σχεδόν όλοι οι ασθενείς αναφέρουν ένα επεισόδιο δημιουργίας αποστήματος)

Οξεία φάση κύστης κόκκυγος: συχνά, παρατηρείται στην περιοχή εκροή υγρού (θολερού ή αιματηρού) από ένα δερματικό στόμιο (συρίγγιο), ερυθρότητα της περιοχής, διόγκωση και σκλήρυνση συνοδευόμενα από πόνο. Επιπρόσθετα, ενδέχεται να εκρέει πύον με πολύ άσχημη οσμή, δημιουργία αποστήματος και ίσως πυρετό (σχεδόν όλοι οι ασθενείς αναφέρουν ένα επεισόδιο δημιουργίας αποστήματος)

Σε αυτό το στάδιο, συστήνεται άμεση χειρουργική παρέμβαση βάσει και της κλινικής εικόνας του ασθενή.

Η ενδεικνυόμενη θεραπεία εξαρτάται από την κατάσταση της νόσου και την κλινική εικόνα του ασθενή. Η θεραπεία είναι αποκλειστικά χειρουργική.

Eλέγχεται, συνήθως, με διάνοιξη και παροχέτευση. Σκοπός είναι να απελευθερωθεί το πύο, να ελαττωθεί η φλεγμονή και να ανακουφιστεί ο ασθενής από τον πόνο, χωρίς όμως να λύνεται οριστικά το πρόβλημα.

Θεραπεύεται αποτελεσματικά μόνο με χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση σκοπό έχει την πλήρη αφαίρεση ή καταστροφή της κύστεως μαζί με τους συνοδούς πόρους και τα συρίγγια της, ώστε να μην υποτροπιάσει.

Η χειρουργική επέμβαση γίνεται με τοπική ή γενική αναισθησία σε εξωτερικό ιατρείο ή day-clinic, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου, την επιθυμία και την κατάσταση του ασθενούς. Οι χειρουργικές επεμβάσεις διακρίνονται σε κλασσικές και ελάχιστα επεμβατικές.

Οι ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι, είναι η πιο σύγχρονη θεραπεία στην κύστη κόκκυγος. Δε χρειάζονται νοσηλεία και δε δημιουργούν τομή. Είναι ανώδυνες, με άμεση επιστροφή στην εργασία, ενώ μετεγχειρητικά δεν απαιτούνται παυσίπονα και αλλαγές.

Η ελάχιστα επεμβατική θεραπεία της κύστης κόκκυγος περιλαμβάνει τη μέθοδο EPSiT (Endoscopic Pilonidal Sinus Treatment) και τη μέθοδο SiLaC ( Sinus Laser Closure).

Στο χειρουργείο χρησιμοποιείται ειδικός εξοπλισμός με κάμερα και ειδικά εργαλεία για να καθαριστεί η περιοχή της κύστης και των συριγγίων της.

Αρχικά, ανευρίσκεται η πορεία των συριγγίων και η θέση της κύστης κόκκυγος, γίνεται δηλαδή η λεγόμενη χαρτογράφηση της βλάβης με τη χρήση του συριγγοσκόπιου που εισάγεται στο συριγγώδη πόρο για να απεικονίσει την κύστη. Με συνεχή πλύση με ειδικό διάλυμα, η κύστη και οι διακλαδώσεις της (συρίγγια) χαρτογραφούνται και τμήματα ιστών και τρίχες που αποφράζουν τον πόρο απομακρύνονται εύκολα με λαβίδα 2mm.

Στη συνέχεια, καυτηριάζονται – καταστρέφονται τόσο η κύστη, όσο και το εσωτερικό των συριγγίων (χωρίς αυτά να αφαιρούνται). Η καυτηρίαση στόχο έχει να επουλωθούν τα συρίγγια και η κύστη.

Σε αυτή τη μέθοδο χρησιμοποιείται ένας από τους ήδη υπάρχοντες δερματικούς πόρους των συριγγίων, ή δημιουργείται μια μικρή τομή του 1 εκατοστού. Μέσω του μικρού αυτού ανοίγματος εισέρχεται μια οπτική ίνα laser, που προκαλεί φωτοθερμική αποδόμηση του βλεννογόνου. Έτσι, καυτηριάζεται το εσωτερικό των συριγγίων.

Στη συνέχεια, καυτηριάζονται – καταστρέφονται τόσο η κύστη, όσο και το εσωτερικό των συριγγίων (χωρίς αυτά να αφαιρούνται). Η καυτηρίαση στόχο έχει να επουλωθούν τα συρίγγια και η κύστη.

Οι μετεγχειρητικές κοιλιοκήλες έρχονται δεύτερες σε συχνότητα εμφανίσεως, μετά από τις βουβωνοκήλες (10%-16%). Εδώ, το κοιλιακό περιεχόμενο προπίπτει μέσω της ουλής που σχηματίστηκε από προηγούμενη εγχειρητική τομή, επομένως οι κήλες αυτές προκύπτουν έπειτα από χειρουργική επέμβαση στην περιοχή της κοιλιάς. Μετεγχειρητική κοιλιοκήλη αναπτύσσεται στο 0,5% – 15% των ασθενών που υποβάλλονται σε ανοιχτές κοιλιακές εγχειρήσεις. Συνήθως, στις περιπτώσεις αυτές υπάρχει απώλεια μυικού τοιχώματος, και το κοιλιακό τοίχωμα, εκτός από μεγάλο χάσμα (κήλη) έχει χάσει την λειτουργικότητα του, με αποτέλεσμα ο ασθενής να δυσκολεύεται να κάνει καθημερινές κινήσεις. Η μετεγχειρητική κοιλιοκήλη μπορεί να αποτελέσει χρόνιο και πολύ δύσκολο πρόβλημα για τον ασθενή και τον χειρουργό επειδή υποτροπιάζει σε μεγάλο ποσοστό.

Συμπερασματικά, οποιαδήποτε μέθοδος και αν επιλεγεί για την αντιμετώπιση της κύστης κόκκυγος, ο στόχος είναι η πλήρης θεραπεία της και η αποφυγή υποτροπής ή επιπλοκών. Τα εξαιρετικά αποτελέσματα των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών, σε συνδυασμό με την ανύπαρκτη μετεγχειρητική ταλαιπωρία του ασθενούς, έχουν σχεδόν εξαλείψει την αναγκαιότητα των κλασσικών χειρουργικών μεθόδων.

Τα εντυπωσιακά,όμως, αποτελέσματα των μεθόδων αυτών, είναι, άρρηκτα, συνδεδεμένα με την εμπεριστατωμένη εφαρμογή τους.

Τα τελευταία χρόνια, με το συνδυασμό των μεθόδων EPSiT και SiLaC, η ομάδα μου κι εγώ έχουμε επιτύχει άριστα αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της κύστης κόκκυγος.